Klasa Arrays - przykłady zastosowań

Dość często korzystamy z tablic jedno i wielowymiarowych. Klasa java.util.Arrays dostarcza wielu ciekawych metod ułatwiających pracę z tymi strukturami danych. Większość z nich jest przeciążona obsługując wiele typów danych (metoda przeciążona - metoda o takiej samej nazwie, ale różnej ilości lub rodzaju argumentów). Poniżej kilka przykładów wykorzystania tych metod (pamietaj o imporcie odpowiedniego pakietu - import java.util.*).

Trawersowanie drzewa - metody preorder, postoder i inorder

W poprzednim poście (Drzewo ogólna implementacja) przedstawiłem podstawy tworzenia struktury drzewa. Dziś zajmiemy się sposobami trawersowanie drzewa czyli odwiedzenia wszystkich jego węzłów w ściśle określonej kolejności. Dla drzew ogólnych mamy dwie metody odwiedzania preorder oraz postorder, w przypadku drzew binarnych (gdzie węzeł może posiadać maksymalnie dwóch potomków) istnieje jeszcze metoda inorder.

Zamiana liczb rzymskich na arabskie i na odwrót

Konwersja między różnymi formatami zapisu liczb zawsze jest dobrą wprawką programistyczną. Przyjrzyjmy się dwóm systemom zapisu. System arabski wykorzystuje cyfry od 0 do 9 i jest stosowany powszechnie na całym świecie. System rzymski opiera się na 7 znakach literowych (I - 1, V - 5, X - 10, L - 50, C - 100, D - 500, M - 1000). Poszczególne wartości są tworzone za pomocą odpowiednich zestawień znaków. Np. MCMXCIV odpowiada liczbie 1994. W jaki sposób prawidłowo odczytać wartość, znaki jednakowe są dodawane (np. XX - 10+10 = 20), znaki mniejsze stojące przed większymi są od nich odejmowane (np. IV - 5-1 = 4), znaki mniejsze stojące za większymi są do nich dodawane (np. VI - 5+1 = 6).

Drzewo - ogólna implementacja

Struktury drzewiaste są dość często wykorzystywane w informatyce. Java nie posiada żadnej gotowej klasy do obsługi drzew. Dzisiaj prosta implementacja dowolnego drzewa ogólnego (każdy element drzewa może posiadać nieograniczoną liczbę potomków). Samo drzewo to struktura elementów, węzłów (ang. node) pozostających w zależności hierarchicznej tak jak na poniższym diagramie.

Metody o zmiennej liczbie argumentów

Po poprzednich wpisach dzisiaj coś lekkiego :) Poznamy metody, które mogą mieć zmienną liczbę argumentów (ang. varargs). Przed Javą 1.5 (inaczej zwaną 5.0) jedyną możliwością przesłania do metody zmiennej liczby argumentów było wykorzystanie tablic, w Javie 5.0 wprowadzono nowy sposób zapisu argumentu: Typ... Przykładowy nagłówek metody o zmiennej liczbie argumentów:

public static void metoda(String napis, String... napisy);

Przeglądamy kolekcję - interfejs Iterable<T>

Od Javy 5.0 wprowadzono pętlę iteracyjną (znaną w innych językach programowania jako pętla foreach) umożliwiającą przeglądnięcie wszystkich elementów należących do danej kolekcji. Pętla ta może być stosowana z tablicami oraz wszystkim klasami, które implementują interfejs Iterable<T>.
Ogólny format pętli iteracyjnej:

for (T wartosc : kolekcja) {
 // dla każdego elementu z kolekcji dostępnego 
 // pod zmienną wartosc typu T
 // gdzie T jest typem generycznym
}

Porównujemy obiekty - interfejs Comparable<T>

Często chcemy porównać ze sobą dwa obiekty jakiejś klasy. Oczywiście możemy porównać odpowiednie pola klasy i zwrócić wynik, ale.... rozwiązanie idealne polega na zaimplementowaniu w naszej klasie interfejsu Comparable<T>. Dzięki implementacji interfejsu, obiekty powstałe na bazie naszej klasy będą mogły być porównywane ze sobą. Taki sposób porównywania (mówiąc inaczej uporządkowania obiektów) jest wykorzystywany przez Javę np. w kolekcjach. Standardowe klasy np. klasa String również implementują ten interfejs. Dzięki temu porównując dwa łańcuchy tekstowe wiemy który jest "mniejszy", a który "większy" (w tym przypadku wykorzystywane jest uporządkowanie alfabetyczne). Wróćmy do interfejsu Comparable<T>, ma on tylko jedną metodę: